وضع قرار گرفتن پروانه در پوسته بايد به نحوي باشد که فاصله بين آن و پوسته حداقل ممکن باشد . اين فاصله باعث مي شود که مايع بين پوسته و پروانه قرار گرفته از يک طرف‌ آن راروغن کاري کند وازطرف ديگر مانع سايش پوسته و پروانه شود . به همين دليل نبايد اين نوع پمپ را بدون مايع راه اندازي کرد . پمپ اي گريز ازمرکز توانايي ايجاد فشار بالارا ندارند لذا براي رسيدن به فشار بالا از چند پروانه اي ها استفاده مي شود . اين پمپ براي حجم زياد و فشار پايين بهترين راندمان را دارد . ميتوان جريان خروجي را بردن اينکه درداخل فشار زياد شود بدون هيچ خطري متوقف کرد . همچنين اين پمپ ها جريان خروجي ‌يکنواختي دارند . اگراين نوع پمپ باخروجي بسته کارکند ، درجه حرارت مايع درون پوسته‌ افزايش يافته وبا توليد بخار در قسمت داخلي دچار ارتعاش مي شود که دراين وضع مي‌ گويند پمپ هوا گرفته و بايد هواگيري شود .
ب ) رينگ هاي سايشي :
تنها نقطه اي که پوسته و پروانه به عنوان اجزاي دوراني و ثابت با هم در در تماس قرار مي‌گيرند محل رينگهاي سايش است . ممکن است که پمپ به دلايل مختلف ‌دچار ارتعاش شود . اين ارتعاش باعث ساييده شدن پروانه و پوسته مي‌گردد . در بعضي مواقع‌ باعث جام کردن پمپ مي شود . براي جلوگيري ازاين وضع از يک حلقه سايش استفاده مي شود که هم در پروانه و هم در پوسته کار گذاشته مي‌گردد . با کمي لقي و نشت مايع از ما بين‌ اين دو رينگ حرکت دوراني ايمپلر بدون ارتعاش و مشکلات مکانيکي صورت مي‌گردد . لقي مابين دورينگ پوسته و پروانه موجب عبور لايه اي از مايع پمپاژ شده مي شود که بعنوان‌‌ مستهلک کننده ارتعاش عمل مي‌کند . اما نشت زياد مايع نيز باعث افت کارآيي پمپ و هدر رفتن قدرت محرک مي‌گردد . ارتعاش زياد ، فشار زياد و کارمداوم باعث سائيده شدن رينگ‌ها شده که بايد به موقع تعويض شوند .
ج) شافت :
نقش اساسي شافت انتقال گشتاور وارده ، به هنگام راه اندازي و عملکرد و همچنين به‌ عنوان نشيمنگاه و تکيه گاهي براي ديگر قطعات دوار است . حداکثر خيز شافت در شرايط‌ دوراني مي بايد از حداقل لقي ما بين قطعات دوار و ثابت کمتر باشد . بار هاي اعمالي به‌ شافت عبارتند از :
1) گشتاور
2) وزن قطعات
3) نيروي هيدروليکي شعاعي و مقدار طراحي شافت ها اين بارها به طور همزمان با فاصله ياتاقان ها ، مقدار( overhuge ) آويخته ازيک سر، سرعت هاي بحراني و محل تاثير بارها مورد بررسي قرارمي‌ گيرند . همچنين‌ شافت ها مي بايست تحمل بار هاي ضربه اي ناشي از پيچش و عدم پيچش و تنش هاي حرارتي بهنگام سرد و گرم شدن را داشته باشند.
4) شافت صلب و انعطاف پذير( نرم ) شافتي که سرعت (دور) عملکرد نرمال آن پايين تر از دور بحراني نخست آن قرار گيرد به شافت صلب موسوم است . اگر دور عملکرد آن بالاتر از اولين دور بحراني قرار گيرد آن ‌را شافت انعطاف پذير گويند .
معمولا دور عملکرد (20% )کمتر و( 25%- 40% ) بالاتر از دور بحراني( critical speed) نگه ميدارند . هنگام راه اندازي و خاموش کردن دستگاه بايد خيلي سريع از دور بحراني‌ عبور کرد.
د) ياتاقان ها :
وظيفه ياتاقان ها در پمپ نگهداشتن شافت و روتور در مرکز شافت در مرکز اجزاء ثابت و تحمل بارهاي شعاعي و محوري است . تحمل کننده بارهاي شعاعي را ياتاقان هاي شعاعي و تحمل کننده هاي بارهاي‌ محوري را ياتاقان هاي محوري نامند . البته ياتاقان هاي محوري در عين حال بار شعاعي را نيزتحمل مي کنند . ياتاقان هاي مابين کوپلينگ و پمپ را اين بورد و ياتاقان هاي سمت ديگر را اوت بورد گويند . در پمپ هاي آويخته از يک سر شافت آن ياتاقاني که به پروانه نزديکتر باشد را اين بورد و دورتري را اوت بورد گويند . ياتاقان هاي محوري در سمت اوت بورد نصب مي کنند.
ﻫ) کوپلينگ ها :
کوپلينگ ها براي انتقال دور و گشتاور از ماشين محر ک به ماشين متحرک به کار ميروند . وظيفه ي ديگر کوپلينگ از بين بردن نا هم محوري ، انتقال بارهاي محوري مابين دو ماشين و تنظيم شافت هاي محرک و متحرک در مقابل سائيدگي مي باشد.
کوپلينگ ها دو نوعند:
کوپلينگ صلب: در مواقعي که دقت هم محوري بايد بالا باشد از اين نوع کوپلينگ استفاده مي کنند . همچنين درمواقعي که لازم باشدکه يکي ازروتورها توسط شافت ديگر نگهداشته شود ، اين کار را بوسيله کوپلينگ صلب انجام مي دهند . در اين نوع کوپلينگ ها اگر دقت هم محوري کم باشد باعث ايجاد مشکلات مکانيکي مي گردد .
انواع متداول کوپلينگ صلب عبارتند از :
1) فلنجي با پيچ هاي مناسب (استفاده رايج در پمپ هاي عمودي).
2) کلمپي چاک دار.
3) در امتداد محور.
کوپلينگ انعطاف پذير:
اين کوپلينگ هاي علاوه براينکه وظيفه انتقال قدرت ازموتوربه پمپ (شافت) رادارند عمل ازبين بردن ناهم محوري بين دو شافت محرک و متحرک را نيز انجام مي دهند . کوپلينگ هاي انعطاف پذير به غير از مدل چرخ دنده اي براي دورها و قدرت هاي پايين استفاده مي شوند.
و ) غلاف ها :
جهت‌ جلوگيري از فرسايش ، خوردگي و ساييدگي در محل کاسه نمدها و ياتاقان هاي داخل و ديگر قسمت ها از غلاف هاي مناسب استفاده مي شود .
کاربرد پمپ هاي سانتريفيوژ:
پمپ دستگاهي است که با ازدياد فشار سيال باعث انتقال آن از نقطه اي به نقطه اي ديگر مي گردد . اساس کار پمپ گريز از مرکز براساس نيروي گريز از مرکز است ، به اين صورت که قسمت متحرک پمپ تحت حرکت دوراني قطرات آب را از مرکز به خارج پرتاب مي کند ، چون قطرات داراي سرعت زياد مي باشند در برخورد با پوسته سرعت آنها به فشار تبديل مي گردد . در واقع اساس کار آنها بر اعمال نيروي گريز از مرکز و تبادل اندازه حرکت در پره هاي پروانه به واحد وزن مايع مبتني است . پمپ هاي سانتريفيوژ که متشکل از سه نوع جريان شعاعي ، جريان وتري و جريان محوري مي باشند ، عموما با عناوين( Turbo Pumps, Impeller Pump, Roto Dynamic) در اصطلاح فرانسه شناخته مي‌شوند .
دامنه کاربرد پمپ هاي سانتريفيوژ بسيار وسيع بوده ، و درصنايع شيميايي ، کاغذسازي ، صنايع غذايي و لبنيات ، فلزات مذاب ، آب و فاضلاب ، ر فع مواد زائد ، نفت وپتروشيمي وديگر مواد به کارمي روند . از نظرظرفيت و هد ، توانايي اين پمپ ها براي ظرفيت هاي بالا و متوسط نوع جريان و تري و هدهاي پايين نوع محوري و هد بالا نوع شعاعي مي باشد . البته دو کميت هد و ظرفيت مستقل از هم نيستند و به شکل ، اندازه و سرعت ايمپلر بستگي دارند.
تاريخچه ‌:
نياز انسان به آب و جابجايي آن از نقطه اي به نقطه اي ديگر سبب شد که انسان به فکر ساخت دستگاهي که اين مشکل را برطرف کند بيافتد . اولين نمونه هاي پمپ ها که نيروي محرک آنها توسط انسان ياحيوانات تامين مي‌شد ، توسط مصريان
باستان در( 17) قرن پيش از ميلاد مسيح ساخته شد و مورد استفاده قرار گفتند . آنها توانسته بودند آب‌ را با پمپ هاي رفت و برگشتي از عمق( 91.5) متر ي زمين بيرون بکشند . در يونان باستان نيز پمپ هاي رفت و برگشتي با طرح ساده(4 ) قرن قبل از ميلاد ساخته شده بود .
تاريخ مشخصي در مورد ابداع پمپهاي سانتريفيوژ وجود ندارد ، اما گفته مي شود که نقاشيهاي لئوناردو‌ داوينچي در قرن پانزدهم ميلادي نشان مي دهد که چگونه با اعمال نيروي گريز از مرکز به آب درون يک لوله خميده ، آب را تا مقدار معيني بالا برد.
اولين پمپ هاي سانتريفيوژ در اواخر قرن هفدهم و اوايل قرن هجدهم توسط مهندسين فرانسوي وايتاليايي ساخته شده و کاربرد عملي يافتند (1732) . در نيمه هاي قرن نوزدهم عيب اصلي پمپهاي رفت و برگشتي که عبارت از مقدار جريان پايين مي باشد ، موجب اين شدکه پمپ هاي سانتريفيوژ با استقبال بيشتري روبرو شوند و جايگاه وسيعتري در صنعت پيدا کنند.
انواع پمپ هاي سانتريفيوژ (گريز ازمرکز) اين پمپ ها براساس طراحي پروانه ها و تعداد پروانه ها کلاس بندي مي شوند .
يک پمپ چند مرحله اي بيشتر از يک پروانه دارد . يک پمپ دو مرحله اي دوپروانه دارد . يک پمپ دو مرحله اي اثر يکساني همچون دوپمپ يک مرحله اي که به صورت سري مي باشند ، دارد . خروجي پمپ اول وارد پمپ دوم مي‌گردد . يک پمپ چندمرحله اي داراي دو يا چند پروانه که روي يک شافت نصب شده اند ، مي‌باشد . هد در خروجي پروانه دوم بيشتر از هد خروجي در پروانه اول است . زياد شدن پروانه ها هد خروجي نهايي را بالاتر مي‌برد . از آنجايي که مايعات تقريبا تراکم ناپذير هستند ، تمام پروانه ها درپمپ براي ظرفيت يکساني طراحي مي گردند . پروانه هاي يک پمپ چند مرحله اي داراي اندازه يکساني مي باشند . اين پمپ ها همچنين براساس تک مکشي و يا دو مکشي بودن کلاس بندي مي‌شوند . در يک پمپ تک مکشي سيال از يک طرف پروانه وارد مي‌گردد . در يک پمپ دو مکشي سيال از ميان دو طرف پروانه وارد مي‌گردد . از آنجايي که مايع از دوطرف پروانه وارد مي گردد ، از يک پمپ دو مکشي براي ظرفيت هاي بالاي عملياتي استفاده مي شود . پمپ هاي دو مکشي داراي (NPSH )پايين هستند